Ενδιαφέροντα

Συνέντευξη του Δημήτρη Θεοδωρακάκου για τον Μαραθώνιο της Αθήνας

Μια συνέντευξη για τον Αυθεντικό Μαραθώνιο της Αθήνας από έναν αθλητή που έχει διατρέξει πολλές φορές την αυθεντική διαδρομή.

 

ΧΒ: Μετράμε αντίστροφα για την έναρξη του 36ου Μαραθωνίου. Είμαστε πολύ κοντά! Δημήτρη, είσαι ένας άνθρωπος που έχει τρέξει πάρα πολλές φορές τον κλασικό Μαραθώνιο και μάλιστα σε πάρα πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, 2 ώρες και…

 

ΔΘ: Δύο ώρες και εικοσιένα λεπτά έχω κάνει στην Αθήνα, σε αυτή τη διαδρομή. Δύο ώρες και δεκαεννέα λεπτά είναι το ατομικό μου ρεκόρ, αλλά σε επίπεδη διαδρομή,  πχ. στο Άμστερνταμ, ή σε διαδρομές που είναι φιλικές προς τον δρομέα.

 

ΧΒ: Είναι πράγματι τόσο δύσκολη η διαδρομή του κλασικού Μαραθωνίου της Αθήνας;

 

ΔΘ: Είναι εκ των πραγμάτων δύσκολη,  γιατί ακολουθεί ιστορικά στοιχεία. Είναι από το Μαραθώνα έως το Παναθηναϊκό στάδιο κι ό,τι περιλαμβάνεται στο μεταξύ. Ενώ οι συμβατικοί Μαραθώνιοι έχουν σχεδιαστεί για να είναι όσο το δυνατόν πιο γρήγορες διαδρομές.

 

ΧΒ: Είσαι έτοιμος γι’ αυτό το Μαραθώνιο;

 

ΔΘ Είναι η 16η φορά που θα τρέξω σε αυτόν τον Μαραθώνιο. Τις τρεις πρώτες τις είχα κάνει σαν κωπηλάτης. Μετά αφοσιώθηκα στο τρέξιμο, οπότε δεν περιμένω τίποτα εκπλήξεις. Άλλωστε η προπόνηση μας είναι και «μαθηματικά»…  Ξέρουμε περίπου τι μπορούμε να καταφέρουμε και το τελικό αποτέλεσμα θα εξαρτηθεί από τον ανταγωνισμό αλλά και από τις καιρικές συνθήκες.

 

ΧΒ: Ανάλογα με τις συνθήκες προσαρμόζεις και τη στρατηγική που θα ακολουθήσεις την ώρα του αγώνα; Τι προετοιμασία απαιτείται για να τρέξει κάποιος τον Μαραθώνιο, και σωματική και ψυχική, όχι κάποιος ερασιτέχνης σαν κι εμένα ή αρχάριος, αλλά κάποιος επαγγελματίας αθλητής;

 

ΔΘ Είναι πιο απλά τα πράγματα. Το πρόγραμμα ενός επαγγελματία αθλητή δεν λαμβάνει ουσιαστικά υπόψη του άλλους παράγοντες. Είναι αυτό που είναι και πρέπει να το ακολουθήσεις με τις πινελιές του προπονητή, που προσαρμόζονται ανάλογα με το πώς ανταποκρίνεται ή όχι το σώμα σε βάθος χρόνου. Για να μιλάμε όμως με αριθμούς, για την  εξειδικευμένη προπόνηση του Μαραθωνίου εφόσον είσαι αθλητής με επιδόσεις, απαιτούνται 25-30 χιλιόμετρα τη μέρα για τουλάχιστον 10 – 12 εβδομάδες.

 

ΧΒ: Αυτή είναι η σωματική προπόνηση. Γιατί φαντάζομαι χρειάζεται και νοερή προπόνηση;

 

ΔΘ Η νοερή προπόνηση γίνεται παράλληλα με τη σωματική, γιατί ο αγώνας δεν είναι τίποτα παραπάνω από έναν αγώνα!  Το θέμα είναι όλη η προετοιμασία που σε έχει οδηγήσει εκεί, όλα τα βιώματα, οι εικόνες που έχεις και οι αναγωγές που- εν τέλει- θα κάνεις τη δύσκολη ώρα, με μια δύσκολη προπόνηση, με μια δύσκολη ψυχολογική κατάσταση. Οπότε λειτουργούν παράλληλα.

 

ΧΒ: Εσένα τι σε οδήγησε στο να ακολουθήσεις αυτό το δρόμο;

 

ΔΘ Εντελώς συγκυριακά έγινε. Είναι πολύ μεγάλη ιστορία, γιατί ήμουνα αθλητής της εθνικής ομάδας στη κωπηλασία και στη  συνέχεια  ξεκίνησα απευθείας με Μαραθώνιο. Δεν πέρασα από στίβο, δεν έχω καμία παιδεία πάνω στο στίβο, δεν ξέρω δρομικές ασκήσεις, δεν ασχολήθηκα με  πάρα πολλά πράγματα που μαθαίνει ένα παιδί από μικρή ηλικία στη πορεία του στο στίβο .

 

ΧΒ: Είναι σπάνια η δική σου η περίπτωση πάντως. Απλά σου άρεσε να τρέχεις ;

 

ΔΘ Ακριβώς. Για να το εξηγήσω πολύ γρήγορα. Το παγκόσμιο πρωτάθλημα της κωπηλασίας  τελείωνε τέλη Σεπτέμβρη – τέλη Αυγούστου, ανάλογα με το πού γινόταν, οπότε είχαμε στη διάθεσή μας ένα δίμηνο μέχρι να ξαναμπούμε σε έντονους ρυθμούς προπόνησης. Εκείνο το διάστημα κάναμε πιο γενική προπόνηση. Λίγο τρέξιμο κλπ.  Υπήρχαν τότε κάποιοι συναθλητές που μας παρέσυραν. “-Γίνεται ο Μαραθώνιος, έλεγαν”.  Ο Μαραθώνιος τότε είχε περίπου 1000 – 2000 συμμετοχές.  Εμένα μου άρεσε πολύ η ιδέα. Μπορούσα να ανταπεξέλθω χωρίς να είμαι δρομέας, χωρίς να κάνω ιδιαίτερη προπόνηση, με 15 κιλά παραπάνω από τώρα, αλλά πολύ γυμνασμένος. Έτσι λοιπόν αποφάσισα κάποια στιγμή που είχα «αδειάσει» από τη κωπηλασία, να συνεχίσω με κάτι διαφορετικό.

 

ΧΒ: Η ημέρα πριν από τον μεγάλο αγώνα θέλει διαφορετική διαχείριση; Πρέπει να τρως συγκεκριμένα πράγματα; Θα πρέπει να κοιμηθείς συγκεκριμένες ώρες;

 

ΔΘ Αυτό με τον ύπνο είναι λίγο περίεργο γιατί είναι δύσκολο να κοιμηθείς καλά τη προηγούμενη μέρα. Άρα προβλέπεις να έχεις κοιμηθεί την προ-προηγούμενη.

 

ΧΒ: Λόγω στρες;

 

ΔΘ Λόγω στρες, λόγω αναμονής, και γιατί στο  Μαραθώνιο, σε σχέση με όλα τα άλλα αγωνίσματα δεν έχεις ξανά άλλη ευκαιρία. Δε θα τρέξεις και το άλλο σαββατοκύριακο, δε θα τρέξεις σε ένα μήνα, οπότε όλα πρέπει να «δουλέψουν» για να σεβαστείς και τη προσπάθεια που έκανες. Τώρα σε ό,τι αφορά στη διατροφή είναι πολύ απλά τα πράγματα. Για να το καταλάβει και κάποιος που δεν γνωρίζει, προσπαθείς να προωθήσεις όσο το δυνατόν την ενυδάτωση και να κάνεις, ας το πούμε, μία τεχνητή υπερπλήρωση για τη προώθηση του γλυκογόνου σε κάθε μυϊκό κύτταρο. Δηλαδή, τρως λίγο παραπάνω υδατάνθρακες, όσο το δυνατόν πιο καθαρούς, ώστε να αποθηκεύσει ο οργανισμός λίγο παραπάνω από ό,τι θα έκανε σε άλλες συνθήκες, χωρίς να προλάβει να μεταβολιστεί σε λίπος, αλλά να «δουλέψει» ως ενέργεια την επόμενη μέρα.

 

  1. Ποια είναι λοιπόν η βέλτιστη διαχείριση δυνάμεων κατά την διάρκεια αυτής της μεγάλης απόστασης του Μαραθωνίου;

 

ΔΘ. Λοιπόν, θα το ξεχωρίσω λίγο και θα μιλήσω συγκεκριμένα για την Αθήνα, καθώς είναι μια περίεργη διαδρομή που ούτως ή άλλως «χαλιναγωγεί» και την προσέγγιση που έχεις. Το πρώτο μισό είναι πολύ πιο εύκολο από το δεύτερο, οπότε σε καμία περίπτωση δεν θέλεις να είσαι «χρεωμένος» για την δυσκολία που θα έχεις από το 20ο έως το 30ο χλμ που είναι συνεχόμενα ανηφορικά και για να μπορείς να εκμεταλλευτείς την κατηφόρα και τα 30 μέτρα του τερματισμού. Επίσης, υπάρχουν κάποιοι άλλοι παράγοντες που παίζουν ρόλο, όπως για παράδειγμα στα πρώτα 10χλμ, λόγω του μικροκλίματος της περιοχής, υπάρχει παραπάνω υγρασία, οπότε δεν θέλεις να έχεις αυξημένη εφίδρωση και να «κουβαλάς» μετά σε όλο τον αγώνα το επιπλέον «χάσιμο» των ηλεκτρολυτών που όσο και να αναπληρώνεις πάνω στην κούρσα δεν γίνεται μπορεί να καλυφθεί πλήρως. Οπότε θέλει ένα …αρνητικό πέρασμα, όπως συνηθίζεται να λέμε οι μαραθωνοδρόμοι, στο πρώτο μισό του αγώνα. Να είναι 2-3-4 λεπτάκια, ανάλογα βέβαια την τελική επίδοση κάποιου. Όσο πιο γρήγορος είναι κάποιος τόσο πιο μικρή η διαφορά. Οπότε το πρώτο μισό θέλουμε να είναι λίγο πιο αργό, ας είναι πιο εύκολο, για να μπορέσουμε μετά να είμαστε καλά στην ανηφόρα και καλά στην κατηφόρα.

 

  1. Η κατηφόρα είναι το τελικό στάδιο…

 

 

ΔΘ. Το οποίο, αν δεν είσαι καλά, είναι το χειρότερο. Μετράς βήματα, πονάνε όλα, οπότε πρέπει να έχεις προβλέψει να βρεθείς σωματικά καλά.

 

  1. Φτάνει η κατηφόρα, φτάνει ο τερματισμός, θεωρώ ότι το συναίσθημα του τερματισμού, παρόλο που προσωπικά έχω τερματίσει έως 10χλμ, δε νομίζω ότι μπορώ να το περιγράψω εύκολα κι απλά, πόσο δε μάλλον όταν κάποιος τερματίζει τον Μαραθώνιο των 42χλμ.

 

ΔΘ. Από την μία πλευρά έχουμε να κάνουμε με όλη αυτή την προσπάθεια ενός Μαραθωνίου και εικόνων που περνάνε μπροστά σου από την προετοιμασία κι όλων αυτών που έχεις ζήσει. Από την άλλη όμως έχουμε το Παναθηναϊκό Στάδιο, που έχει πάρα πολλούς συμβολισμούς. Ο κόσμος είναι συσπειρωμένος, όλη η Ηρώδου Αττικού γεμάτη, οπότε όλα αυτά, αθροιστικά, δημιουργούν συναισθήματα που είναι δύσκολο να τα συναντήσεις αλλού.

 

  1. XB. Νιώθεις κι εσύ ότι το κίνημα τρεξίματος στην Ελλάδα όλο και μεγαλώνει; Έχω συνειδητοποιήσει ότι ο κόσμος πλέον έχει αρχίσει να σηκώνεται από τον καναπέ του, να βγαίνει από το σπίτι του…

 

ΔΘ. Κοιτάξτε, επειδή εγώ είμαι πάρα πολλά χρόνια αθλητής, θυμάμαι που μεγάλωσα στον Πειραιά, όταν έβγαινα πριν το 2000 να τρέξω, το 1996-97-98, δεν υπήρχε κανείς. Ήμουν ένας «τρελός» που ντρεπόμουν να περάσω από τον δρόμο, ειδικά στην αρχή της προπόνησης, που ήμουν πιο ξεκούραστος, στον γυρισμό που ήμουν κουρασμένος δεν είχα την έννοια του αν με κοιτούν. Πλέον έχει αντιστραφεί όλο αυτό. Ο τρόπος ζωής μας, μας έχει αναγκάσει να γυμναζόμαστε. Το τρέξιμο είναι το πιο εύκολο, μπορείς να έχεις άμεσα αποτελέσματα σε γρήγορο χρονικό διάστημα, ξοδεύοντας λίγο χρόνο. Αυτό είναι που το κάνει πολύ δημοφιλές. Κι ακόμα στην Ελλάδα το ποσοστό είναι μικρό σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη και τον κόσμο, οπότε υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης και ανάπτυξης.

 

  1. XB. Σε όλο αυτό το κίνημα τι ρόλο παίζουν τα συμπληρώματα διατροφής , για τα οποία έχουμε ακούσει πολλά, τόσο για τον ερασιτέχνη όσο και για έναν πιο αφοσιωμένο επαγγελματία αθλητή, και πώς πρέπει να τα διαχειρίζεται;

 

ΔΘ. Ενδεχομένως έναν ερασιτέχνη να τον ωφελούν περισσότερο, καθώς συνήθως μιλάμε για ένα άναρχο ωράριο το οποίο ορίζουν οι επαγγελματικές και οικογενειακές  υποχρεώσεις. Είμαστε ό,τι τρώμε, τι σημαίνει αυτό; Η διατροφή και τα συμπληρώματα δεν λειτουργούν μόνο σαν καύσιμη ύλη στον άνθρωπο, αλλά είναι και δομικό υλικό. Άρα είναι πολύ πιο βαθύ όλο αυτό που μας επηρεάζει από αυτή την κατάσταση. Ένα συμπλήρωμα διατροφής θα μικρύνει το κενό και τις ανάγκες από την άναρχη διατροφή μας, τα ωράρια κ.ο.κ. Επίσης, ένας οργανισμός που δεν έχει μάθει να έχει μεγάλες καταπονήσεις, ενδεχομένως να μην του αρκεί ούτε αυτό. Επομένως ένας ερασιτέχνης που δεν το έχει μάθει από την προ-εφηβική, εφηβική και μετά-εφηβική ηλικία, χρειάζεται περισσότερο να πάρει κάτι πιο έτοιμο, πιο ενισχυμένο, για να τον βοηθήσει στις δυσκολότερες και απαιτητικές προπονήσεις, στην καθημερινότητα του.

 

ΧΒ. Εγώ το χρειάζομαι σίγουρα πάντως. Δημήτρη θέλω να σε ευχαριστήσω πάρα πολύ. Ήταν μεγάλη μου χαρά που σε γνώρισα, που συζητήσαμε και που μας έδωσες τόσο χρήσιμες πληροφορίες. Καλή επιτυχία!

 

 

 

Tags
Show More

Related Articles

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Back to top button
Close