HomeΘέματα Mountain Running

Τείχιο – Δελφοί 75km: Ένας αγώνας με αγάπη και σεβασμό στον αθλητή!

Μόνο όσοι είχαν την ευκαιρία να συμμετάσχουν στον αγώνα Τείχιο – Δελφοί 75km μπορούν να περιγράψουν τα έντονα συναισθήματα και την γλυκιά γεύση που τους άφησε αυτή η διοργάνωση. Μόνο όσοι βρέθηκαν στις 23 του Σεπτέμβρη στο ορεινό χωριουδάκι Τείχιο στην Δωρίδα γνωρίζουν από πρώτο χέρι τι θα πει να αγαπάς αυτό που κάνεις και να αγκαλιάζεις τον αθλητή, προσφέροντάς του απλόχερα όλα όσα χρειάζεται. 

Διαβάστε τo κείμενο του αθλητή Γιάννη Ιωάννου για τα όσα έζησε εκείνη την ημέρα:

‘Όπως γνωρίζουν όλοι όσοι δραστηριοποιούνται στον δρομικό χώρο, σήμερα, το έτος 2017, στην Ελλάδα διοργανώνονται πάρα πολλοί αγώνες. Τα καλεντάρια είναι γεμάτα. Αγώνες ασφάλτου, ορεινοί αγώνες, αγώνες στις πόλεις, αγώνες στα νησιά, αγώνες μικρών και μεγάλων αποστάσεων, μαραθώνιοι κ.λπ.

 

Φέτος διοργανώθηκε για πρώτη φορά ο αγώνας Τείχιο – Δελφοί, ο οποίος εντάσσεται στο “πακέτο” Tihio Race. Η απόσταση που διανύουν οι αθλητές είναι περίπου 75 χιλιόμετρα με θετική υψομετρική διαφορά περίπου 3.500 μέτρα.

Βαρδούσια και Γκιώνα

 

Έχω τρέξει σε πολλούς αγώνες και μάλλον ανήκω στη “μεσαία” κατηγορία αθλητών. Μετά από κάθε αγώνα μένουν εντυπώσεις που οδηγούν σε χαρακτηρισμούς των διοργανώσεών τους. Γράφω το κείμενο αυτό, επειδή νιώθω βαθιά την ανάγκη να κάνω γνωστή την προσπάθεια των ανθρώπων του Tihio Race, μια προσπάθεια που διέπεται από αγάπη για τον τόπο τους και την ευρύτερη περιοχή γύρω από το Τείχιο αλλά και από αγάπη για το τρέξιμο, την περιπέτεια, τη φύση, την υπερπροσπάθεια.

Η θέα από το Τρίκορφο

Σε αυτό το σημείο θα πρέπει να τονίσω ότι ο αριθμός των συμμετοχών ήταν αρκετά μικρότερος σε σχέση με τον αριθμό των αρχικών αιτήσεων. Το γεγονός αυτό δεν αποθάρρυνε τους διοργανωτές (αν και τους στενοχώρησε). Δεν δέχθηκαν με τίποτα να ακυρώσουν τον αγώνα και να απογοητεύσουν όσους επέλεξαν να συμμετάσχουν σˊ αυτόν. Είναι τουλάχιστον απρεπές από τη μεριά των αθλητών να φαίνονται ασυνεπείς στις αιτήσεις τους, όταν μάλιστα δεν υποχρεώνονται να πληρώσουν κατά την αρχική τους εγγραφή και όταν έχουν δωρεάν μεταφορικά και διαμονή.

Η Ιτέα από ψηλά

Αν έπρεπε να ταξινομήσω με σειρά σπουδαιότητας τις εντυπώσεις μου, θα ξεκινούσα με τη φιλοξενία που βιώσαμε την παραμονή του αγώνα. Οι άνθρωποι άνοιξαν τα σπίτια τους για να κοιμηθούμε τη νύχτα πριν τον αγώνα. Δεν νομίζω ότι περιγράφεται εύκολα η συγκίνηση που νιώθει κάποιος από αυτή τη ζεστή αγκαλιά. Πλέον αισθάνομαι το Τείχιο (όπως και το Παρανέστι) ιδιαίτερη πατρίδα μου και τους διοργανωτές φίλους. Σίγουρα δεν επιδιώκουν να κερδίσουν χρήματα από την προσπάθεια που κάνουν. Μάλλον χάνουν.

Η λίμνη του Μόρνου

Ένα άλλο ξεχωριστό στοιχείο του αγώνα, το οποίο ικανοποίησε, πιστεύω, όλους τους αθλητές, ήταν η διάσχιση που πραγματοποιήθηκε. Οι περισσότεροι αγώνες είναι κυκλικοί, δηλαδή το σημείο εκκίνησης συμπίπτει με το σημείο τερματισμού. Στο Τείχιο – Δελφοί ξεκινήσαμε από το Τείχιο και, έχοντας μια μέση κατεύθυνση σχεδόν ανατολικά, καταλήξαμε στους Δελφούς, περνώντας μέσα από πανέμορφα τοπία και αρκετά γραφικά χωριά, στα οποία μας περίμεναν με ενθουσιασμό οι λιγοστοί κάτοικοί τους.

Το εντυπωσιακό πέρασμα Πόρτες

Φυσικά, ένας αγώνας που περνάει μέσα από χωριά περιλαμβάνει και αρκετά μεγάλο ποσοστό δρόμων. Ωστόσο, μπορεί να κρατήσει τον ορεινό χαρακτήρα του, όπως συνέβη με το Τείχιο – Δελφοί, στον οποίο διασχίσαμε και πανέμορφα δάση και δύσκολο φαράγγι και κόντρα ανηφορικές πλαγιές. Γευθήκαμε και το εντυπωσιακό πέρασμα Πόρτες με την καταπληκτική θέα της “ελαιοθάλασσας” της Άμφισσας (δεν θα ήμουν υπερβολικός, αν πω ότι μου θύμισε το φοβερό Col Fenetre από τον Γύρο των Γιγάντων στις ιταλικές Άλπεις, για όσους γνωρίζουν). Τελικά προέκυψε ένας αρμονικός συνδυασμός δρομικού και ορεινού χαρακτήρα. Ειδικά, αν ο αγώνας σχεδιαστεί από έμπειρο και ιικανό άνθρωπο, όπως ο Λουκάς Πρατήλας, τότε μόνο πρωτόγνωρα και ευχάριστα αποτελέσματα μπορούμε να έχουμε. Η αίσθηση ότι φύγαμε από το Τείχιο, ένα χωριό της δυτικής ορεινής Φωκίδας, και καταλήξαμε στους Δελφούς μας δίνει ελπίδα να δούμε και άλλα πιο όμορφα επιτεύγματα. Ο Θωμάς Ρούμπας, ο Λουκάς Πρατήλας και όλη η ομάδα τους μας επιφυλάσσουν εκπλήξεις  (ακούγονται ψίθυροι που δεν μπόρεσα να αποκωδικοποιήσω).

Φυσικά, θα πρέπει να αναφέρω την πάρα πολύ καλή τροφοδοσία σε όλους τους σταθμούς, το πολύ καλό φαγητό την παραμονή του αγώνα στην ταβέρνα της πλατείας του Τείχιου και το πλούσιο γεύμα αποκατάστασης σε εστιατόριο στους Δελφούς.

Δελφοί και Χρυσό


Η σήμανση ήταν πολύ καλή. Θα ήθελα όμως να επισημάνω καλοπροαίρετα δύο αδυναμίες της, τις οποίες πιστεύω θα προσέξουν οιν διοργανωτές στον επόμενο αγώνα. Πρώτον, στα σημεία από όπου θα περάσουν οι αθλητές νύχτα θα πρέπει να τοποθετηθούν αντανακλαστικά σημάδια. Τα φωσφορίζοντα χρώματα δεν βοηθούν το ίδιο. Δεύτερον, υπάρχουν άνθρωποι (άρα και αθλητές, όπως ο φίλος μου ο Γιώργος με τον οποίο τρέξαμε όλον τον αγώνα μαζί) που δεν μπορούν να διακρίνουν το κόκκινο χρώμα και τις αποχρώσεις του. Καλό είναι να χρησιμοποιηθούν άλλα χρώματα.

Η χρονική περίοδος διεξαγωγής του αγώνα είναι πολύ καλή, ειδικά για όσους ετοιμάζονται για τους αγώνες υπεραποστάσεων στη Ροδόπη, μιας και μπορούν να δοκιμαστούν αντοχή, τροφοδοσία, εξοπλισμός κ.λπ.

Ο επίλογος στο όμορφο ταξίδι μας ήταν η δωρεάν ξενάγηση στο Μουσείο και στον αρχαιολογικό χώρο των Δελφών με λεπτομερείς πληροφορίες από τον φιλόλογο κύριο Φώτη, πρόεδρο του Παλαιοξαρίου, εθελοντή σε δύο σταθμούς (Παλαιοξάρι, Μαλανδρίνο) και εργάτη στη διάνοιξη μονοπατιών.

Ευχαριστούμε μέσα από τα βάθη της καρδιάς μας όλους τους συντελεστές αυτού του μοναδικού αγώνα. Περιμένουμε ανυπόμονα τους αγώνες του Tihio Race τον Μάιο και ό,τι άλλο μας ετοιμάσουν οι φίλοι μας”.

 

Φωτογραφίες :Γιάννης Ιωάννου

Tags
Show More

Related Articles

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Close